Over haar

De anatomie van het haar

Een mens heeft van bij de geboorte ongeveer 100.000 haarfollikels op het hoofd. Zo’n haarfollikel is eigenlijk niets meer dan een buisvormige instulping van de opperhuid die aan de basis een kiemzone omsluit, de haarpapil. Hierin worden continu nieuwe cellen gegenereerd die rijkelijk gevoed worden door de aanwezige bloedvatlussen. De delende cellen ondergaan geleidelijk een keratinisatie waardoor een groeiend haar wordt gevormd. Het haar zelf bestaat dus uit dode hoornstof of keratine.

Wanneer we haren uittrekken, stopt de groei-activiteit echter niet. Integendeel, het veroorzaakt een verhoogde bloedtoevoer in de papillen waardoor de groeicellen extra tot het vormen van nieuwe haren worden gestimuleerd. De haartjes steken dus relatief snel opnieuw de kop op en niet zelden zonder hinder van ingroeiende haren en ontstekingen.

Een menselijk haar is bijzonder sterk: het kan 20 tot 30% rekken voor het breekt. Het heeft ook een uitstekende resistentie en blijft zelfs tot duizenden jaren na de dood bestaan.